Rzucanie zaklęć i obrażenia

Rzucanie zaklęć:

  Celami zaklęć może być absolutnie wszystko, jednak własności celu mogą mieć wpływ na jego skutek. Można rzucić zaklęcie lecznicze na wroga jeśli nie chcemy by zginął lub kulę ognia na toczący się kamień by eksplodował. Zaklęcia dzielimy na: ofensywne i defensywne, oraz bezpośrednie, pociskowe i na dotyk.

  Czarodziej by rzucić zaklęcie, prócz posiadania odpowiedniej ilości AP, musi zdać test Kontroli o ST równym wymaganemu przez czar. Ma on postać:

ST ~ [kość rzucania zaklęć z danej szkoły magii + CON]

  Zaklęcia bezpośrednie są zaklęciami, których energia pojawia się bezpośrednio na/we/wokół wskazanego celu, osoby postronne nie mają możliwości bezpośredniego zatrzymania zaklęcia jednak cel musi być w zasięgu wzroku maga i zasięgu zaklęcia.

  Zaklęcia pociskowe są zaklęciami, których energia jest wystrzelana przez maga w stronę celu. Lecąca energia może być zatrzymana przez przeszkodę, barierę itd. Przeważnie pociski magiczne lecą krzywą w cel (kierowane) lecz są też takie, które lecą prosto i mogą zostać uniknięte jak zwykły pocisk (niekierowane). Wtedy po udanym rzuceniu zaklęcia postać będąca celem (B) ustala ST jak dla ataku dystansowego postaci rzucającej (A). Postać A by trafić takim niekierowanym czarem musi zdać test o wzorze:

ST ~ [kość rzucania zaklęć z danej szkoły magii (A) + ½ CON (A) + ½ ACC (A)]

  Zaklęciami na dotyk są zaklęcia, których działanie zaczyna się po dotknięciu celu dłonią. Prócz rzucenia samego zaklęcia, należy cel dotknąć by odniosło ono skutek. Jeśli cel (B) chce i ma możliwość może spróbować nie dać się dotknąć rzucającemu (A). Wtedy postać A musi wykonać atak na postać B. Po udanym rzuceniu zaklęcia postać B ustala ST jak dla ataku wręcz przeciw postaci A. Postać A by dotknąć czarem przeciwnika musi zdać test na walkę bez broni. Jest to dość ryzykowne.



  Na szczęście dla magów, istnieją przedmioty magiczne będące w stanie przewodzić zaklęcia na dotyk. Rzucone zaklęcie przechowywane jest w takim medium póki mag nie trafi nim celu. Wtedy podczas testu na trafienie postać A korzysta z umiejętności walki takim medium. Zaklęcia dotykowe trwają w dłoniach lub medium póki mag jest przytomny, nie rozładuje zaklęcia bądź póki nie dotknie nim przeciwnika. Korzystanie z medium wymaga jednak dodatkowego talentu.

  Obrażenia jakie zaklęcie ma zadać mogą być zwiększone mocą (POW) maga (A). Obrażenia zadawane przez zaklęcie są wyrażane wzorem:

[obrażenia zaklęcia + POW (A)]

DIS celu (B) zmniejsza otrzymywane obrażenia. Oblicza się je ze wzoru:

[obrażenia zadawane (A) – DIS (B)]

  W przypadku, gdy rzucający przy teście na sukces zaklęcia wyrzuci fatalną porażkę, zaklęcie nie przynosi pożądanego efektu, a skutki takiego zaklęcia są przeważnie nieciekawe. Negatywne skutki losuje się [1k6]:

1- GM wybiera lub sam wymyśla skutek; 2- leczenie zamienia się na obrażenia; 3- modyfikatory (wzmocnienia i osłabienia) zamieniają znaki; 4- utracenie dodatkowego 1AP; 5- nic się nie dzieje, ale rzucający zużył dwukrotnie więcej many; 6- obrażenia przechodzą na rzucającego. 

  Jeśli opis skutku nie pasuje do zaklęcia rzucający ma szczęście, nic się nie stało, rzucanie zaklęcia zakończyło się zwykłym niepowodzeniem. Jeśli dojdzie do Cudownego sukcesu, postać zużywa 1AP mniej na rzucenie zaklęcia.

  Rzucający może przerwać rzucanie zaklęcia podczas tworzenia się łańcucha akcji natychmiastowych. Traci wtedy tylko połowę AP używanego na zaklęcie (zaokrąglone w dół). Rzucając zaklęcie nie może prócz tego wykonywać żadnych innych czynności wliczając to akcje natychmiastowe(!).

Rodzaje obrażeń i ich źródła:

  Ciało może otrzymywać różnego rodzaju obrażenia. Dzieli się je na kategorie: fizyczne, środowiskowe i magiczne. Obrażenia fizyczne są zwykłymi cielesnymi obrażeniami wywołanymi atakami fizycznymi (atak mieczem, ugryzienie tygrysa itd.). Obrażenia środowiskowe są obrażeniami wywołanymi przez „naturalne” czynniki, mogące być sprowokowane przez magię (wsadzenie głowy do płonącego ogniska, przeraźliwie mroźny wiatr, upadek z wysokości itd.). Obrażenia magiczne otrzymywane są przez magię (wybuch ognistej kuli, dotknięcie rażącą piorunami bronią magiczną itd.).

Fizyczne: kłute, sieczne, obuchowe, szarpane;
Środowiskowe: ogień, mróz, elektryczność, trucizna;
Magiczne: ogień, mróz, elektryczność, chaos, cień, ład, życie, światło, śmierć;

  Zdarza się, iż jeden atak, manewr lub zaklęcie może zadawać jednocześnie różne rodzaje obrażeń lub więcej niż raz obrażenia tego samego typu. W takim wypadku mamy do czynienia z kilkoma źródłami obrażeń. Dla przykładu, kolczasta kula na łańcuchu może zadawać jednocześnie kilka obrażeń kłutych i trochę więcej obrażeń obuchowych, albo zaklęcie ognistej kuli zadaje w miejscu wybuchu dużą ilość obrażeń od magicznego ognia i dodatkowo nieco mniej tych samych obrażeń na obszarze w promieniu 4 jednostek.

  W powyższych przypadkach obliczając ilość obrażeń zadawanych fizycznych przez broń, zamiast sumować każde z obrażeń i siłę atakującego, dzieli się jego STR przez liczbę źródeł (zmienna X, zaokrąglana w dół), dodaje się ten iloraz do obrażeń pochodzących z każdego źródła. Czyli obrażenia zadawane daną bronią są równe:

[ob. broni 1 + STR / X] = ob. zadawane 1
[ob. broni 2 + STR / X] = ob. zadawane 2
…
[ob. broni X + STR / X] = ob. zadawane X

  Podobnie jest z obrażeniami otrzymywanymi. Dzieli się (zaokrąglając w dół) sumę NAC i AC celu (B) przez liczbę rodzajów zadawanych (X) przez atakującego (A) i iloraz ten odejmuje się od każdych z obrażeń. Następnie sumuje się otrzymane obrażenia i odejmuje od puli HP. Czyli:

[(ob. zadawane 1(A) – (NAC (B)+ AC (B))/ X)] =ob. otrzymane 1
[(ob. zadawane 2(A) – (NAC (B)+ AC (B))/ X)] =ob. otrzymane 2
… +
[(ob. zadawane X(A) – (NAC (B)+ AC (B))/ X)] =ob. otrzymane X
=
Suma obrażeń

  Obliczając ilość obrażeń zadawanych przez zaklęcie, zamiast sumować każde z obrażeń i moc rzucającego, dzieli się jego POW przez liczbę źródeł (zmienna X, zaokrąglana w dół), dodaje się ten iloraz do obrażeń pochodzących z każdego źródła. Czyli obrażenia zadawane danym zaklęciem są równe:

[ob. czaru 1 + POW / X] = ob. zadawane 1[ob. czaru 2 + POW / X] = ob. zadawane 2…[ob. czaru X + POW / X] = ob. zadawane X

  Podobnie jest z obrażeniami otrzymywanymi przez zaklęcie. Dzieli się (zaokrąglając w dół) DIS celu (B) przez liczbę rodzajów zadawanych (X) przez zaklęcie rzucającego (A) i iloraz ten odejmuje się od każdych z obrażeń. Następnie sumuje się otrzymane obrażenia i odejmuje od puli HP. Czyli:

[(ob. zadawane 1(A) – (DIS (B))/ X)] =ob. otrzymane 1[(ob. zadawane 2(A) – (DIS (B))/ X)] =ob. otrzymane 2… +[(ob. zadawane X(A) – (DIS (B))/ X)] =ob. otrzymane X