Wierzenia

Dzielony Absolutyzm

  Na Tayi i Norze dominującym wyznaniem jest Religia Powszechna zwana Dzielonym Absolutyzmem. Jej podstawy mają w relacjach najstarszych Małych Ludzi, dzięki czemu stała się ona wielce wiarygodną dla zwykłego ludu jak i badaczy. Skupia się ona na czczeniu Awatarów - pierwotnych istot, Materii Ognia, Wody, Powietrza i Ziemi oraz Form Światła, Życia, Śmierci i Mroku. Po burzliwym etapie Kreacji miały one przybrać fizyczne ciała i żyć pośród śmiertelników. Większość studiujących historię przyjmuje proponowaną przez RP wizję stworzenia świata za prawdziwą. Jej skrócony zapis wydarzeń brzmi następująco:

   "Eony temu, za czasów gdy Wszystko było Niczym, w głębinach próżni zaistniała pierwsza myśl. Narodził się Byt – istnienie przekraczające swoim poziomem jakikolwiek umysł. Unosił się on w pierwotnym wszechświecie doglądając czy Wszystko nie cierpi i czy ma wszystko czego potrzebuje.

  Minęły wieki zanim Byt zaczął odczuwać samotność. Wszystko nie wchodziło z nim w bezpośrednie interakcje a on jako istota myśląca miał potrzebę komunikacji z inną podobną mu jednostką. Wraz z tą myślą na świat przyszły Dzieci Bytu – Istoty Ognia, Wody, Ziemi, Powietrza zwane Materiami oraz Istoty Światła, Mroku, Życia i Śmierci nazwane Formami. Byt uradowany swym potomstwem nie zauważył zmiany we Wszystkim.

  Nie było już Niczego. Wszystkie Istoty poczęły tworzyć zupełnie nową rzeczywistość, Materie siały swe ziarno budując wszechświat, a Formy ustalały zasady w nim panujące. Wszech-ojciec zachwycony dziełem swych Dzieci zaczął doświadczać silnych emocji. Były tak potężne, że usiłując wydostać się na zewnątrz rozerwały go od środka. Doszło do jednego z najważniejszych wydarzeń – Rozpadu. Uwolnione Emocje wdarły się w Istoty i ich dzieła wywołując ogrom komplikacji. Powstał Chaos i Ład, dwie antagonistyczne siły, Istoty zwalczające się nawzajem.

  Walka między nimi doprowadziła niemal do zniszczenia świata stworzonego przez Istoty. Dzieła Form pod wpływem Emocji stały się nieobliczalne, ich niestabilność niszczyła dzieła Materii. W gniewnej odpowiedzi Materie wypowiedziały wojnę Formom. To były ciężkie czasy dla Wszystkiego. Świat został zepchnięty na krawędź samozagłady. Zbierając w sobie resztki sił Wszystko przesłało wiadomość Istotom wyjaśniając, że jeśli nie przestaną się spierać dojdzie do anihilacji wszechświata. Oprzytomniałe z furii Dzieci Bytu zakończyły walkę i rozpoczęły naprawę tego co zostało zniszczone. Jedynie Chaos i Ład wciąż biją się w swej nienawiści do siebie.

  Wraz z zakończeniem napraw wyrządzonych szkód pozbawione przez Byt swych nieograniczonych mocy Istoty przybrały nowe imiona: Ogień – Cynthia, Woda – Tyrs, Powietrze – Tymmar, Ziemia – Avalil, Światło – Haria, Życie – Arsald, Mrok – Ihisiel i Śmierć – Dirac. Zeszły one pomiędzy śmiertelników ukrywając swą tożsamość stając się legendarnymi Awatarami i potajemnie ingerują w losy całego świata. Bliźniaki Chaos i Ład wciąż walczą, a każda zadana przez nich rana ma wpływ na przebieg wydarzeń."

  Sam Dzielony Absolutyzm rozpada się na inne kulty skupiające się na jednym bądź paru wybranych Awatarach. Same państwa nieoficjalnie opowiadają się za danym odłamem. I tak dla przykładu mamy Arian czczących głównie Materię Wody i Powietrza lub Virlanów ślepo wpatrzonych w Ihisielę i Diraca.

  Wszelkie główne święta wypadają wypadają w pierwszy dzień danego miesiąca cyklu (którego podział wywodzi się również z wiary RP). W zależności od kultu są ciszej lub huczniej obchodzone. Każda z nacji ma swoje własne sposoby na celebrację. Zwykle organizacją religijnych wydarzeń i podtrzymaniem ognia wiary zajmuje się kler.

  Duchowieństwo jest obecne w większości miast i osad. Kulty budują swe klasztory zwykle za murami, świątynie stawiają w ich obrębach. W każdej musi znajdować się miejsce dla każdego z Awatarów, choćby mały ołtarz aby żaden nie został pominięty. Wyjątkiem od tej zasady są małe kapliczki przy drogach bądź szczególnych dla danego kultu miejsc. Także od kultu zależy sposób w jaki dane bóstwo zostanie przedstawione.


Wszechmatka

  Sinai przybywając z innego wymiaru przywieźli ze sobą swą religię i bóstwo zwane Wszechmatką. Wierzą oni, iż Wszechmatka dała życie całemu wszechświatowi, a sama jest przedwieczna. Miała urodzić boskich 7 synów i córek obdarowanych przymiotami: Łaski, Odwagi, Mądrości, Szczodrości, Płodności, Prawdomówności, Sprawiedliwości, Wierności, Sprytu, Talentu, Opiekuńczości, Cierpliwości, Szczęśliwości i Skromności. Między rodzeństwem doszło do konfliktu wywołanego przez Sprytnego brata, który zasugerował Sprawiedliwemu, że podział przypisanych im cech jest niesprawiedliwy. Kłótnia miała doprowadzić do rozpadu bratersko-siostrzanej więzi i porzuceniu rodziny wraz z Matką. Ta z kolei miała stworzyć Sinai jako kolejne dzieci, które już nie będą mogły jej opuścić i przestać kochać.

  Zgodnie z tą religią Wszechmatka dzieli się na trzy równoważne bóstwa, będące jej Obliczami:

- Garanna, pierwsze Oblicze, Rodzicielka Nowego i Opiekunka Minionego, towarzysząca przy wszelkich aktach kreacji, narodzin i śmierci;

- Myvvis, drugie Oblicze, Zwiastun Gwałtowności i Manifestacja Potęgi będąca odpowiedzialną za katastrofalne siły żywiołów jak trzęsienia i powodze mające ukarać grzesznych;

- Agite, trzecie Oblicze, Pani Zmian i Malarka Barw, która jest patronką pór roku, procesów dorastania i przemijania.

  Wyznawcy Wszechmatki starają się żyć zgodnie z naturą, a przynajmniej nie szkodzić jej w sposób nieodwracalny. Szanują wielce stare i ogromne drzewa będące pośrednikiem między nimi a ich boginią.

  Sama Wszechmatka jest istnieniem obecnym przy wszystkich działaniach wyznawców. Przybyła wraz z Sinai do nowego świata przez Węzeł, lecz przebywając w obcym uniwersum nie jest już wszechmocna. Pozostałe istoty boskie, w tym Awatarzy tolerują jej obecność gdyż nie jest bogiem agresywnym i ekspansywnym. Jej kult zabrania zmuszania innowierców do zmiany poglądów. Co więcej, dla wybranych objawia się sama w postaci twarzy ułożonej z liści koron drzew. Wiadomo też, że (między innymi) Panowie Lasów obrali ją za swą królową.